Nijako

Piękna ( mimo deszczu którego nie cierpię) jesień za oknem, a ja jakoś na nic nie mam ochoty. Od dwóch dni walczę z dziwnym bólem głowy i sennością. Przewczoraj padłam o 21.30, wczoraj tuż po 21. Dzisiaj jestem wyspana, ale żeby było mi ok to nie powiem. W pracy raz lepiej, raz gorzej. Upierdliwi ludzie potrafią czasami podnieść ciśnienie. Kubuś jest specjalistą od poprawy mojego humoru, ale ogólnie kompletnie się nas nie słucha. Po kilka razy powtarzamy, że go wołamy, że ma coś zrobić, a on mówi: "już" i czeka kolejną chwilę, jak układa puzzle, to potrafi powiedzieć: "jak ułoze to psyjdę mamusiu". Kopara mi opada wtedy:)  W chwilach grzeczności opowiada za to, że trzeba się słuchać mamy i taty :) 

W sprawie odporności
Wizyta u naszej pediatry i gorąca dyskusja zaowocowały tym, że na razie zaczęliśmy od najtańszego specyfiku, czyli Immunoglukanu - Syropek ma starczyć na 24 dni, koszt 32 zł. Jeżeli dwu-trzymiesięczna "terapia" nie pomoże zmienimy na inny. Lubię tą naszą Pediatrę. Opowiedziała mi o zbawiennym miodzie Manuka, o tym, że jej dzieci jak były małe to Padmę zażywały, ale nieprzekupiona przez żaden koncern kazała spróbować najperw tańszy  specyfik. Na razie jest ok, chociaż nie wiem czy ten Immunoglukan zaczął już działąć:)

Ludzka złośliwość w pełnym wydaniu

Wariacki tydzień. Byłam z Kubusiem u rodziców, bo mama jest w szpitalu. Przy okazji teściowa zajęła się nim, bo znowu jest przeziębiony. Ale w sumie nie o tym chciałam pisać. Ciśnienie mi skacze jak sobie przypomnę nasz wczorajszy powrót do domu. Wracaliśmy we dwoje, pociągiem. Ja miałam plecak, torbę i torebkę, no i Kubusia. Lekko nie było, ale daliśmy radę. W takim oporządzeniu weszliśmy na wiadukt, na którym jest przystanek "naszego" autobusu. Korek był niesamowity, wszystko stało, ale długo nie czekaliśmy. Wtaszczyłam się z dzieckiem i resztą rzeczy pierwszymi drzwiami. Pytam grzecznie kierowcy : -Przepraszam, ma Pan bilety? A on na to: - Mam, ale Pani nie sprzedam, bo mam za duże opóźnienie. Kopara mi opadła, doczytałam, że faktycznie miał prawo tak zrobić i poszliśmy szukać miejsca. Drobny szczegół, że dalej staliśmy w korku i szanowny pan kierowca się nudził. Pozdrawiamy go serdecznie i życzymy samych mandatów i kontroli! :/ Całe szczęście, że kanar się nie zjawił. W autobusie Kubuś marudził, że chce siusiu. Wiadomo, że nie było gdzie, kazałam mu trzymać. NIestety, w momencie otwierania drzwi od domu nie wytrzymał i zlał się zalewając nawet buty.
Dziś idziemy na kontrolę do naszej Pani doktor. Prosiłam o pomoc w uodpornieniu naszego malucha, bo jesieńi zima dopiero przed nami. Zasugerowała najpierw wyleczenie i wysłała do domu z czterema hasłami celem zapoznania do czwartku. Okazało się, że to leki odpornościowe z wyższej półki: Padma 28, Transfer Factor, Immunoglukan i Miód Manuka. Pewnie dzisiaj zdecydujemy, czy coś będziemy Kubuniowi zapodawać. Nie są niestety tanie więc wolałabym wybrać taki, który coś pomoże. Macie jakieś doświadczenie z tymi lekami?

Wszyscy mają Przedszkolaki, mam i ja!

Z lekkim rozżaleniem obserwuję od wczoraj dzieci wychodzące z rodzicami z sąsiedzkiego nam przedszkola publicznego. Dalej jestem zdania, że w tym temacie sprawiedliwości nie ma za grosz. No ale mam nadzieję, że nie ma tego złego, co by na dobre nie wyszło. Kubuś w najstarszej, wiekowo i zajęciowo przedszkolnej grupie ładnie się rozwija, aktywny jest, pracuje chętnie, Ciocia się rozpływa, że zawsze jej pomaga i nie naśladuje małych łobuziaków, więc na razie nie myślę o tym, że za rok czeka nas zmiana. Zamówiłam już zestaw "podręczników", których będzie używał podczas zajęć, złożyliśmy do kosza zbiórkowe artykuły plastyczne i cieszymy się z tego co mamy.
Kubuś ma na tą chwilę 94 cm wzrostu i waży 14 kg, więc szału nie ma, ale my z mężem od czasów przedszkolnych do giimnazjalnych do niskich  należeliśmy, a teraz? Raczej wyrośliśmy:)

1:0 :)

Zostało nas troje domowników. Mysz pokonana:) Jak ją rano znalazłam, to mimo obrzydzenia oblukałam i pobiegłam opowiedzieć mężowi. A on  co? Pół godziny później zadzwonił z informacją, jakich obrażeń doznała (oszczędzę  Wam szczegółów:)  oraz, że zdjęcie denatki czeka na mnie w aparacie:)  Wariaty z nas, nie ma co:)

Nowy "domownik"

No tak, zadomowiła nam się w domu mysz. NIechciana, nielubiana, wyganiana - za nic nie chce opuścić NASZEGO lokum. Postawiłam wczoraj na wieczór pułapkę, a ta cwaniara wyjadła cały chleb nawet nie zahaczając o nią. Dzisiaj drugie podejście z pułapką. Jesli się nie uda, nakarmię ją trutką, w którą się dziś zaopatrzyłam. A sio!

Kubuś jest na etapie pytania dlaczego coś się dzieje. Nie pyta konkretnie: dlaczego? ale: a po co? a czemu? Coraz częściej głowię się i troję, żeby za każdym razem podać inną odpowiedź, bardziej znaczącą dla mojego Smyka, kiedy on pyta po raz piąty o to samo:)
No i rozbraja mnie coraz to ciekawszymi tekstami:)
Czekami ostatnio na stacji na pociąg, idzie zakonnica a ten na cały głos:
- Mama, to Bozia?
:) :) :)

Nudy na pudy

Kolacja zjedzona, rzeczy naszykowane, wykąpana, Kubuś wysikany - mogę  przysiąść. Zrobiłam sobie takie zaległości w pisaniu tego, co chcę uwiecznić, że już nie pamiętam, co chciałam umieścić. Bo to głównie dlatego, że nic się nie dzieje.
Wspominałam o wędzidełku i wizycie u dentysty. Jednocześnie była to pierwsza Kubusia wizyta u stomatologa i pierwsze badanie ząbków. Dziecko mi się uczepiło nogi i tak wstąpiliśmy do gabinetu. A tam?  Stomatolożka z powołaniem:) Siedliśmy na fotelu razem. Najpierw jeździliśmy góra-dół na fotelu, bo Kuba kierował. Następnie nalewał automatem wodę do kubeczka. Poił też "słonia" czyli rurkę do zasysania śliny wodą i był mega szczęśliwy. W efekcie dentystka obejrzała język i ząbki. Ząbki zdrowe, bielutkie. Ucieszyła się, że ma szeroie łuki, co zwiastuje, że będzie miejsce na stałe ząbki. Mamy się zgłosić na lakierowanie, które się wykonuje ok. 2 razy do roku. Polecam gabinet! www.duodent.pl
11 sierpnia byliśmy na weselu. Nie, bez Kubusia, i uważam, że słusznie. Dzieci było wyjątkowo sporo, ale uważam, że to nie impreza dla takiego malucha. Wyszaleć się może - fakt, ale muzya głośna, potem problem ze spaniem, a rodzice, którzy przyszli się pobawić nie mają na to czasu, bo junior zmęczony i rozdrażniony. No i spędził Kubuś weekend z Babcią Danusią. Z piątku na sobotę urządził alarm, bo w nocy chciał do mnie, więc się mama umęczyła. Potem już się kochali:)
Po weekendzie spędziłam tydzień z moją Babcią. Brakowało mi takiego wolnego, żeby wszystko toczyło się spokojnym rytmem. Pielałyśmy w ogródku, sprzątałyśmy, prałyśmy, ale odpoczęłam psychicznie, a Kubuś miał okazję wyszaleć się na dworze. I tak, dziś wtorek, a jutro znowu trza iść do pracy. Kubuś wieczorem podniósł mi ciśnienie, bo nagle mu się zachciało pić szczyć, nie tą zabawkę do snu, jeść, o mamusiu! Od 19:20 walczyłam do 20:20 żeby poszedł spać. Znowu, przez ponad tydzień mojego wolnego, odzwyczaił się od przedszkola i rano bardzo niechętnie zostaje. Razem z Ciocią musimy się nieźle napocić żeby nie płakał przy moim wyjściu. A teraz śpi jak aniołek i na sam jego widok wszystkie bolączki mi przechodzą:)