MOPS-ik

Zaliczyłam dziś swoją pierwszą wizytę w Ośrodku Pomocy Społecznej. Choć wizyta bardzo miła, czułam się niezręcznie i miałam wrażenie, że wszyscy mnie wytykają palcami.  No ale chciał-nie chciał, jak się jest w potrzebie to trza iść. Dowiedziałam się parę dni temu, że jest coś takiego jak dodatek mieszkaniowy, a my spełniamy warunki. Polega to na tym, że po przyznaniu gotówki pieniążki w przypadku wynajmu wpływają na konto właściciela, a my wtedy sobie to odliczamy od czynszu. No i złożyłam niezbędne dokumenty. Decyzja ma być do 10 marca. Nie będzie to duża suma, ale grosik do grosika... Poza tym, jeśli załatwię niezbędne dokumenty to być może dostaniemy zasiłek rodzinny. Suma wprawdzie śmieszna, ale znowu trzeba powtórzyć historię o grosiku.
Kubuś już czwarty dzień z rzędu idzie spać godzinę wcześniej. Dla mnie to jak zmiana czasu, bo już po 19 mam czas "dla siebie". Dopóki będzie nam odpowiadał taki układ dnia, to będziemy go kłaść wcześniej.
Jutro jedzemy do laryngologa na umówioną miesiąc temu wizytę, zobaczymy co nam doktorek doradzi. Budzik nastawiony, plecak z "drobiazgami" spakowany. Lubię być przygotowana wcześniej, nawet jeśli to  jeszcze ponad 12 godzin:)

Gorączka sobotniej nocy

Wczoraj Kubuś nie wiedzieć czemu dostał gorączki. Pierwszy raz trząsł się z zimna po kąpieli, mierzymy,  a tu 38,5 stopnia. Wcześniej był marudny ale miał tylko stan podgorączkowy więc nic mu nie podałam. Dopiero wieczorem dostał czopka, a drugiego o 5 rano. Gorączka minęła, pozostało marudzenie przez cały dzień i lekka biegunka poczopkowa z rana. Przyczyna gorączki? Nie mam pojęcia. Ząb nie wychodzi, nie kaszle, nie ma kataru, może chrapie nosem troszkę, ale nic nie leci.
Dzisiaj rekordowo usiedział na nocniku prawie 40 minut, tylko co z tego, skoro nocnik pusty, a po dwóch minutach od wstania siknął sobie porządnie w majtaski... Najwidoczniej na nocniku niewygodnie :)
  Tymczasem Malutki odmówił zjedzenia wieczornej kaszy i poszedł spać. Włączyłam podgrzewacz, jakby  się obudził głodny, chociaż już od dawna je kaszę tylko rano i wieczorem.

Senne perypetie

Od tygodnia Kubuś śpi już tylko raz dziennie. Próbowałam go jeszcze kłaść dwa razy, bo to dla mnie wygoda, ale bez względu na to o której miał pierwszą drzemkę, nie zamierzał zasypiać drugi raz. Więc zaczęłam kłaść go później. Szkoda mi go było, bo męczył się chłopak i rano i po południu. Rano chętnie zasnąłby już o 10.30 a szedł przed 12. Z kolei po tylko 1,5-godzinnym śnie ciężko mu było wytrzymać do wieczora ( kąpiel o 19.30). Więc wczoraj kąpiel była o 18.30, a o 19 mój Rozbójnik już spokojnie sobie spał. O dziwo wstał chwilę przed 7 obudzony nie wyłączonym budzikiem :) Teraz już śpi. Dziś też chcę powtórzyć wcześniejsze położenie go, jeśli się uda bez oporów to zmienimy mu godzinę kąpieli na stałe.

Na dworku przyjemnie, słonko świeci, dworek już zaliczyliśmy. Młody nawet czasami idzie ze mną za rączkę, takie to przyjemne :)

Słowianin ze smoczkiem

No i nici z odsmoczkowania. O ile po dziennym spaniu Kubuś sam oddaje mi smoczka albo odkładamy go razem na półkę, o tyle w nocy budzi się chyba tylko po niego. Urządził nam w nocy tai dziki ryk, że w końcu dostał smoczka z powrotem. Po prostu nie widziałam tego światełka w tunelu, że w końcu odpuści, jeśli wytrzymam.  Zastanawiam się nad zorganizowaniem dnia, kiedy wróżka zabierze ze sobą smoczek, a da jakiś zamiennik, prezent, przytulankę czy coś innego. Bo niby ten mój chłopiec jeszcze nierozumny, ale walczy o swoje. Pomyślę.

Wczoraj mieliśmy dzień miłych telefonów. Męża zaprosili na rozmowę w sprawie pracy. Zobaczymy co z tego wyjdzie. Zadzwoniła też pani z Agencji, tej od Kubusiowego castingu. Stwierdziła, że biorą mojego malucha pod uwagę przy wysyłaniu zdjęć dzieci do klienta, bo jest fotogeniczny i ma słowiańską urodę, która ponoć ma wzięcie. Podkreśliła od razu, że większe szanse mają dzieci z portfolio, namawiając mnie żebym zrobiła je już w tym tygodniu. Oczywiście nie zrobię tego. Po pierwsze to kosztuje w tej agencji aż 450złotych. Po drugie, ten wypad na casting to dla nas przygoda. Jeśli Kubuś się dostanie, to fajnie, będzie miał sesję, my będziemy się nim chwalić i zrobimy wtedy portfolio. Ale nie będę na siłę robić  z niego artysty i jednocześnie fizycznego pracownika. Nic na siłę. Pani wypytała jeszcze o wymiary Kubusia jakby co, opowiedziała jak wygląda współpraca z agencją, a jeśli Kubuś się dostanie to do poniedziałku się odezwą.

Mój mały Miś zadziwił mnie dziś:) Przez 15 minut siedział mi na kolanach i słuchalismy wspólnie pozytywki - rybki, a potem pół godziny czytałam mu różne krótkie bajeczki. W szoku byłam, że tyle wytrzymał, bo to nie w jego stylu. Ciekawe kiedy uda nam się powtórzyć taki poetycki poranek:)

Dziecko pełne miłości, mały pozer i zasikany cały dom

Kubuś ślicznie zasnął bez smoczka, jest fantastycznym pozerem, nie sika do pieluchy, rozmowa z każdym uśmiechającym się człowiekiem i jest aniołkiem….

Spokojnie :) to nie blog pod tytułem: Geniusz z mojej wyobraźni. Ale od początku.

Wczoraj, przeglądając ogłoszenia z pracą, natrafiłam na zaproszenie na casting dla dzieci. Dla mnie oczywiście moje dziecko jest najpiękniejsze, ale nie uważam go za jakiegoś mega przystojniaka w oczach innych. Zaczęłam się zastanawiać czy pojechać, no ale w  końcu się zdecydowałam. Wstydziłam się, bo raczej nie lubię się aż tak wychylać. Przejechaliśmy całe miasto, żeby dojechać na ten casting i szkoda było rezygnować. Okazało się, że dzieci czekających było niewiele, więc szybko poszło. Troszkę mnie zrazili Ci ludzie. Wiem, że liczy się czas i pieniądze, że wygrywają tylko najlepsi, ale czy jest sens oczekiwać od półtorarocznego dziecka, że po 30 sekundach pokaże obcej Pani, która nawet go niczym nie zachęca gdzie ma oczko i jaki będzie duży? Starsze panie w autobusie mają w sobie więcej wrażliwości. Kiedy tam weszliśmy, zostawiłam malucha na  ławeczce, on siedział zapatrzony w obiektyw, ale strach, zaciekawienie i obcość miejsca spowodowały, że nawet na chwilkę się nie uśmiechnął, a przed drzwiami bawił się ślicznie z innym oczekującym chłopcem. Panie zapytały o jego drzemki, miejsce zamieszkania, blizny na ciele i podziękowały. Jeżeli nikt nie odezwie się do piątku to znaczy, że kariery w modelingu Kubuś na razie nie zrobi. Pojechaliśmy na ten casting z  mojej czystej ciekawości, więc brak odezwy nie spowoduje ujmy na honorze. Szybko nie wybierzemy się na następny,  bo nie mamy parcia na szkło.

Wracaliśmy autobusem. Kubusiek zażyczył sobie głośnym zawodzeniem wyciągnięcia z wózka, więc siedliśmy sobie i podziwialiśmy towarzyszy jazdy. Zaczepiał kilka pań, częstował biszkoptem starszego pana, który, miałam wrażenie, miał na niego ochotę. Potem Kubuś zaczepił panią stojącą najbliżej nas i zabawiali się aż do przystanku, na którym my wysiedliśmy. W pewnym momencie synuś co chwilę mnie „kochał” mocno obejmując i zaraz odwracał się do męża i wołał: „tata, tata”, jakby chciał żeby nie poczuł się zazdrosny. Pani sąsiadka skomentowała: jakie to dziecko pełne miłości. Nie powiem, miło na sercu mi się zrobiłoJ

Rośnie mi w domu typowy Tadek Niejadek. Marudzi jak tylko może. Przecież zupy do tej pory zjadał ładnie, a teraz nawet ich ruszyć nie chce.  Wczoraj zupy nie zjadł, ale nadrobił drugim daniem. Zjadł całego dużego pulpeta w sosie koperkowym zagryzając go kiszonym ogórkiem. Cieszyłam się, bo wiedziałam, że głodny do kolacji nie będzie.

W sprawie nocnikowania zaliczyliśmy dwie pary mokrych majteczek, mokre spodnie, mokre skarpetki i cały mokrzusieńki prawy kapeć. Ileż można sikać? Ale na humorystyczne podsumwanie dnia Kubuś stanął w łazience i przez przypadek tak wycelował, że na stojąco trafił do małej miedniczki JJ

Zachęcona poczynaniami siostry, która odzwyczaiła córeczkę od smoczka, postanowiłam spróbować. Kubuś spał dziś tylko godzinę więc liczyłam, że nie zauważy jego braku. NaiwnaJ Ledwie się położył, a już szukał wzrokiem i łapką, gdzie jego przyjaciel. Odwróciłam jego uwagę i w końcu zaczął jeść kaszę. Po skończeniu zaczął płakać, ale ręką delikatnie go kładłam z powrotem. Zmienił kierunek spania ale się położył. Zaczęłam mu nucić Lulajże jezuniu – jakoś nie znam kołysanek i jak był malutki to mu nuciłam tą kolędę, bo mi się wbiła w pamięć. I o dziwo!  - Kubuś zasnął po pięciu minutach! Z niezłym zdziwieniem na ustach wyszłam z pokoju. Martwi mnie tylko co będzie w nocy, przecież on się po niego budzi… Zobaczymy.

Poszukiwania

Mój mąż właśnie  jest na okresie wypowiedzenia. Zakład obiecywał zatrudnienie do końca maja, a tu trach i rozdali wszystkim  wypowiedzenia z powodu złej sytuacji finansowej. Teraz każdą wolną chwilę spędzamy wysyłając aplikacje w różne miejsca. Mam nadzieję, że znajdzie tą pracę (ja też), bo inaczej może być krucho a nasze życie może się obrócić o 180 stopni.

Maluch śpi już 2 godziny i 15 minut - to jego dotychczasowy rekord przy spaniu raz dziennie. Może go dzisiaj pobije:) Byliśmy na sankach, fajna pogoda dzięki temu, że słonko świeci. Kubusia niestety nie zachwyciło ani słońce ani "rażący" w oczka śnieg. Przeszliśmy się trochę, potem do lidla po warzywa na zupkę. Dzisiaj jarzynowy krem. Muszę zacząć kombinować z drugimi daniami, bo takie nudne są te moje obiady. Ziemniaki, makaron, czasami ryż, żadnych wariacji. A moje dziecko wyrasta na niejadka, więc muszę go przekonać, że jedzenie może być fajne. Ale na żaglówki i wesołe minki na talerzu przyjdzie jeszcze czas, wydaje mi się jeszcze za mały. Na razie dostaje swoją miskę, widelec i stuka w nią aż trafi na jakiś kąsek:)