Senny dzień i pogląd nr 1

Wczoraj pierwszy raz od dawna pozwoliłam sobie na drzemkę w ciagu dnia. Kubuś wstał o 5.30, więc jak już podszykowałam obiad i ogarnęłam trochę domek, poczułam się zwolniona  z obowiązku czuwania. No i spałam ponad godzinkę :) A dziś żałowałam, że wczorajszej drzemki nie przeniosłam na dzisiaj...  Młody wstał w nocy o 3.30 (już po zmianie czasu) obudzony przez źle nastawiony budzik mojego męża. Nie chciał zasnąć przez ponad dwie godziny. Jak już zasnął to wstaliśmy o 8 nowego czasu. Rozstrojenie nocne spowodowało, że nie chciał pójść spać w ciągu dnia. Męczyłam się z nim godzinę, po czym dałam spokój. W ten sposób nie spał dziś w dzień w ogóle. Co gorsza, uświadomiliśmy sobie, że dzięki zmianie czasu już od dzisiaj Kubuś będzie kładziony za widoku. Na początku w ogóle nie chciał się położyć, ale jak już zaczął jeść kaszę, to powoli odpływał.
Ostatnio zmienił mi się pogląd na pójście sześciolatków do szkoły. Początkowo nawet mi się ten pomysł podobał. Ale:
1. Podsłuchałam dwie kobiety w tramwaju i przyznałam rację jednej z nich, mamie pięciolatki. Sześciolatki które chodzą jeszcze do zerówki w przedszkolu, mają zapewnioną całodzienną opieką, obiad, gdzieś tam deser. A te które będą w pierwszej klasie? Jeśli mieszkają w dużym mieście a rodzice skazani są na cały dzień pracy będą z ciężkim plecakiem błąkały się po szkole i świetlicy, gdzie niekoniecznie ktoś zadba czy zjadły coś.
2. Przeczytałam, że pięciolatki idące do zerówki maja mieć zapewnione miejsce w przedszkolu publicznym. W sumie logiczne, ale dzięki temu drastycznie zmniejszy się liczba miejsc dla trzy- i czterolatków. Jak sobie pani minister wymyśliła szkołę wg zachodnich wzorców, to niech i mnie zapewni, że za rok mój syn pójdzie do publicznego przedszkola.
Tak to widzę. Może się mylę,bo nie znam dokładnych realiów polskich podstawówek. Może zmieni się mój punkt widzenia jak moje dziecko będzie w tym wieku, ale na razie obstaję przy swoim.
 Zrobiłam dziś ciasteczka owsiane. Dobre wyszły, ale następnym razem trochę zmodyfikuję przepis.

:)

Nie wiem czy po jednym dniu mogę mówić o sukcesie odsmoczkowania, ale jak na razie wszystko idzie super. W nocy Kubuś obudził się dwa razy, za pierwszym tylko go utuliłam i już spał, a za drugim opowiedziałam Historię zepsutego monia i już nie płakał, tylko zaczął zasypiać dalej. Na dzienną drzemkę też poszedł spać bez problemu. Mąż mówił mi, że zasypiał może ze dwie minutki dłużej. Wciąż nie mogę wyjść z szoku, tak mnie zaskoczył ten mój Synek. Kompletnie się nie spodziewałam współpracy z jego strony, a tu taka miła niespodzianka. Szkoda, że z nocnikiem nie idzie tak gładko, byłoby ekonomiczniej:)
Ja dziś pół dnia spędziłam w autobusach, załatwiając różne sprawy i wożąc aplikacje do pracodawców. Generalnie padam na twarz.

Odsmoczkowanie

Nosiłam się z tym zamiarem już od jakiegoś czasu, ale ciągle mnie strach oblatywał. Na co dzień nie jestem za bardzo wyspana przez Kubusia pobudki nocne i wczesne wstawanie, a wizja dodatkowego wycia przez pół nocy nie nastrajała mnie pozytywnie do tego pomysłu. No, ale po przeczytaniu wielu opinii, artykułów itp. postanowiliśmy z mężem, że to będzie dzisiaj. Musieliśmy prawieże umowę zawrzeć, żeby żadne z nas w trakcie odsmoczkowania nie wymiękło i jeszcze pomagało drugiemu:)  Ustaliliśmy, że zaczniemy od odcięcia końcówki smoczka i sprawdzimy reakcję Kubusia. Czułam, że maluch pociumka trochę z niesmakiem, ale w efekcie zadowoli się i wybrakowanym smoczkiem :) Nasz wieczorny rytuał ostatnimi dniami wygląda tak, że po kąpieli gasimy telewizor , klękamy do paciorka, Kubuś wyciąga sobie smoka spomiędzy szczebelków, klęka z nami, wspomniany paciorek, buzi tacie i mamie, no i kładzie się u siebie z butlą w jednej, a smokiem w drugiej ręce. Dziś też pobiegł po smoka. Uklęknął, włożył go sobie do buzi, wyjął, hmmm, coś nie dopasowuje się do dziąseł. Hmmm. Jeszcze raz. To samo, ogląda, przekręca, a tu dziura i nawet paluszek się mieści. Zaczęłam opowieść: O, monio się zepsuł, Kubusiu, chcesz wyrzucić smoczka? Taaa.  Poszliśmy razem do śmietnika ( ja pewna, że się rozmyśli jak to ma w zwyczaju), po drodze gadałam dalej czy na pewno, że jak wyrzuci to już monia nie będzie, kilka razy powtórzyłam. Smoczka wyrzucił, pokazał że Nie ma i wrócił do pokoju. Mąż już miał przerażoną minę, że przeze mnie straciliśmy ostatnią szansę na brak nocnych spazmów. Sama byłam ciekawa, co dalej? Kubuś zaczął marudzić, bo bez monia do pacierza nie klęka. Zagadałam, czy skoro wyrzucił monia, to by chciał pieska, który na niego czeka (piesek od kilku tygodniu tkwił w barku i czekał  na swój czas). Oczywiście chciał. Ku mojej rozpaczy nie zachwycił się nim, tak jak ja, ale na trochę zapomniał. Pobawiliśmy się chwilę. Włożyłam go do łóżeczka z kaszą i tym psem opowiadając jak to ma pieska ładnego, że wyrzucił monia, bo się zepsuł, to zamiast niego niech przytula pieska. Chyba mało byłam przekonywująca, bo nie za bardzo chciał się położyć, ale nie płakał. Po chwili zachciało mu się jednak tej kaszy. Położył się, wypił. Jak mi oddał butelkę, to po raz co najmniej dziesiąty, powtórzyłam historię zepsutego monia, pieska do przytulania, utuliłam, siadłam na łóżku i czekałam. Leżał sobie, kilka razy wstawał sprawdzając czy jestem, za każdym razem kładł się przytulając pieska i po dziesięciu minutach już spał. Czasowo wyszło mniej więcej tak jak zawsze, o 19.15 wyszłam z pokoju cała w skowronkach. Taki obrót sprawy podniósł mnie na duchu. Boję się tylko nocy, bo przecież normalnie budzi się po niego ze dwa razy. Zobaczymy. zamierzam nawet w nocy snuć opowieść o zepsutym moniu, mogę to robić przez miesiąc w ten sposób, byle się tylko udało:)

Godzina 19.59 -  byłam sprawdzić stan procesu:) . Śpi przytulony do pieska, rączka na szczęście nie wylądowała na zastępstwo smoczka.

Oględziny u dentysty i teściowa - moje słoneczko...

W  piątek nawiedziliśmy znowu rodzinne strony. Musieliśmy zająć się naszym kochanym, ale już wysłużonym samochodzikiem – przegląd, wymiana filtra gazu i  wymiana opon, przy której okazało się, że jeszcze łożysko w tylnym kole mamy rozwalone. Sprawdza się teoria, że samochód to niezła skarbonka. No ale chciał, nie chciał, musieliśmy zrobić to dla naszego bezpieczeństwa.

Miałam z Kubusiem nawiedzić dziecięcego dentystę, żeby sprawdził czy w ząbkach wszystko ok., ale ciągle znajduję sobie jakąś wymówkę. U nas w przychodni go nie ma, więc jakoś brakuje dnia, żeby poszukać gdzie jechać i zapisać się. Postanowiłam, że zabiorę go do swojego dentysty na piątkową wizytę, żeby przyzwyczajał się powoli do widoku takiego gabinetu. No i poszliśmy we trójkę, bo ktoś musiał przecież go trzymać. Kubuś był zdziwiony, że siedzę z otwartą paszczą, ale nie płakał jak usłyszał wiertło. Posiedział ze mną chwilę na fotelu, ale nie próbowaliśmy otwierać mu buzi ani zmuszać do czegokolwiek. Na to przyjdzie czas kiedy indziej. Młody pooglądał sprzęty, dostał nową strzykawkę do zabawy. Niedługo potem się rozkręcił, bo mąż opowiadał mu co robi z mamą dentystka, a ona wdzięczyła się do niego co chwilę. Najbardziej podobała się jej kubusiowa symulacja małpki  :) 

Rodzice mojego męża jako dziadkowie generalnie fajnie się sprawdzają. Lubią spędzać z  najmłodszym wnusiem czas, bawić się, nie mogą się doczekać kiedy wreszcie przyjedziemy.  Generalnie mogłoby nas nie być, byleby Kubuś dotarł. . Ale wkurza mnie postępowanie mojej teściowej. Nie zwraca uwagi na moje metody wychowawcze i ma gdzieś to o co ją proszę. A to podkarmia mi dziecko przed obiadem, oczywiście słodkimi rzeczami, a to go uczy różnych dziwnych nawyków. To znowu sepleni do niego, mimo tego, że zawsze jej mówimy, żeby normalnie mówiła (papusia to jedzenie, ajciu to spacer itp.). My Kubusia do snu nie lulaliśmy nigdy, ona próbowała, ale na szczęście Kubuś sam odmówił jej współpracy. Wnerwia mnie takie coś, bo sama staram się trzymać zasad ustalonych przez innych jeśli opiekuję się ich dzieckiem czy nawet zwierzęciem i dlatego tylko raz przyjechała do nas zająć się Kubusiem, bo po prostu jej nie ufam. Kubuś je sporo słodyczy, ale dawkuję mu je, nie przesadzam z ilością i nie podaję w  zbyt krótkim czasie przed większym posiłkiem. Moja mama też ma swoje nawyki czy sposoby na wychowywanie dzieci, ale stara się mnie zrozumieć i nie krytykuje z góry tego jak wychowujemy malucha. A teściowej nic nie pasuje, a to nie kroję dziecku kanapek na malutkie gryzy, a to mu daję wodę okropną do picia, a to brzydko do niego mówię, bo jak do dorosłego. Kubuś uwielbia ostatnio wszystko co się ciągnie albo pcha. Teść załatwił mu od znajomego po jakimś dziecku kosiarkę do pchania, którą synek uwielbia. Zasugerowałam, że fajnie by było gdyby miał ją w domu, bo i na podwórku mógłby z nią maszerować. Ale gdzie tam! Teściówka stwierdziła, że będzie się nią bawił jak do nich przyjedzie. Dla przypomnienia jeśli nie mamy jakichś ważniejszych spraw do załatwienia w rodzinnym mieście to spędzamy u nich jedną dobę na miesiąc – od soboty rana do niedzieli rana. Może lepiej niech oddadzą zabawkę jakiemuś innemu dziecku, które przynajmniej zdąży się nią pobawić zanim wyrośnie. I jak mam pamiętać miłe chwile, jak przyćmiewają je takie wkurzające sytuacje. 

Dzisiaj kupiliśmy Kubusiowi pierwsze kredki. Zachwycił się. Wkładałam mu w miarę odpowiednio w rączki te kredki a on szusował nimi po kartce. Niestety, w momencie kiedy zaczął je wkładać do buzi nie spodobało mu się to, że mu je wyjmuję i musiałam przerwać kreatywne popołudnie, co mój kochany Synek skwitował głośnym płaczem. Teraz już śpi, a my w spokoju popijamy herbatkę. Nie ma to jak u siebie. I nie wyobrażam sobie w tym momencie, że musiałabym zamieszkać z teściami. Oby taka chwila nigdy nie nastąpiła:)

Gryczane placuszki

Zrobiłam dziś na podwieczorek gryczane placuszki. Coś jak biszkopt z kaszą gryczaną usmażony w kawałkach na patelni:) Ale nawet dobre wyszły. Posmarowałam to jogurtem naturalnym, a nie serkiem waniliowym tak jak w przepisie, bo w nich już był cukier . I jedliśmy z synkiem bo na szczęście dla mnie wyszło więcej niż on był w stanie zjeść. Nie robię mu zbyt często witaminowych bomb w jedzeniu, więc chociaż niech w kaszy ma namiastkę. Zanim zrobiłam placuszki wyjadał mi kaszę gryczaną z talerza. Idę kłaść tego mojego zbója, bo już kombinje jak mi odłączyć kabel od internetu.

Shopping

Sprawdzałam dziś ceny dziecięcych kurteczek na wiosne.
Na samie typu Carrefour czy Real można kupić ortalionowe w granicach ok 35zł.
W Reserved są za 80zł, 100zł i boska skórka za 100zł
W H&M nie byłam, bo w tym centrum handlowym tego sklepu nie ma.
W Smyku jest fajny zestaw ale drogi. zestaw 3w1 - może być kurteczka letnia, kurteczka z ociepleniem albo sama bluza, wszystko fajnie połączone. No ale 130zł.
No i kurtki nie kupiłam. jak już pisałam jesienna jeszcze może być, a poza tym dostałam cynk, że dostaniemy jakąś letnią. Kupiłam za to buty Synkowi. W Smyku, skórka z nubukiem czy zamszem. 90zł. Nawet mi się podobają:)