Wszystko co wiem o zbyt krótkim wędzidełku

Madzia, ten post jest dla Ciebie:)
O tym, że moje dziecko ma zbyt krótkie wędzidełko dowiedziałam się w parę minut po porodzie. Lekarka badająca Kubusia uświadomiła mnie, że może mieć problemy ze ssaniem, z mówieniem i że z czasem trzeba się tym zająć. Ja jakoś nie widziałam wady - Kubuś ssał od samego początku bez najmniejszego problemu, z mało wystającą brodawką też poradził sobie bardoz dobrze.Oczy mi się otworzyły jak kilka miesięcy później urodziła się moja bratanica - wywalała jęzorek na pół brody, a Kubuś co najwyżej na wargę. Ok. 11-ego miesiąca poprosiłam peiatrę o info na ten temat. Zbył mnie stwierdzając, że Kubuś za mały. Na roczkowym bilansie kolejna pediatra zbyła mnie, nie stwierdzając głośno, że jestem nadwrażliwa.  Poczekałam do nowego roku. Trafiłam podczas Kubusiowego przeziębienia na trzecią Panią Pediatrę ( do tej pory do niej chodzimy). Miała całkiem inne zdanie - że temat trzeba ruszyć od razu a nie czekać na zbawienie (Kubuś miał półtora roku i jego mowa była mega uboga). ostaliśmy skierowanie do laryngologa. Zależało mi na darmowym lekarzu więc zapisaliśmy się na Niekłańską. Pani laryngolog za krótkie wędzidełko stwierdziła, ale poinformowała, że to zabieg pod narkozą i najwcześniej w wieku 4 lat żeby go robić. Przekazałam to do naszej pediatry a ona od razu wysłała nas do logopedy gotowa wypisać skierowanie do każdego specjalisty, który się wędzidłem mojego dziecka zajmie. Logopedka ( wiek Kubusia -25 miesięcy) podczas pierwszej wizyty stwierdziła krótkie wędzidło, zauważyła, że ja mam podobny język ( fakt, nie wymawiam R prawidłowo, kiedyś chodziłam do logopedy, ale mało ćwiczyłam, rodzice nie zmusili i poszedł temat w zapomnienie). Kazała nam ćwiczyć przez pół roku i zgłosić się do niej znowu. Ćwiczenia które zadała:
1. Ćwiczenie odgłosu konika.
2. Lizanie talerza, dużego lizaka, loda.
3. Masowanie wędzidła palcem, jak wałkiem.
4. Rozpłaszczanie czubka języka dwoma palcami przez lekkie ściskanie.
Kubuś bardzo krótko wytrzymywał ćwiczenia i współpraca nie układała się zbyt dobrze. Po pół roku, czyli jakoś w marcu tego roku zaliczyliśmy kolejną wizytę u wspomnianej logopedki. Stwierdziła, że kwalifikujemy się na zabieg. Odradziła robienie zabiegu pod narkozą, dała numer do stomatologa który robi laserem ale najpierw kazała zrobić badanie słuchu żeby wyeliminować prze rozpoczęciem ćwiczeń z nią niedosłuch. Pod koniec maja byliśmy u laryngolożki w IMiD, która też nas skierowała na podcięcie, ale tym  razem odradziła laser, a poleciła zabieg normalny. Niedosłuchu dziecko nie ma. Żeby się uspokoić zapisałam się i do chirurga i do stomatologa od lasera. I tak -chirurg zapisał nas na zabieg, a stomatolożka opowiedziała jak wygląda zabieg laserem. Generalnie sam zabieg trwa chwilkę, najdłużej samo znieczulanie, bo smarują język żelem, potem nakłuwają jeszcze. rzeba dziecko trzymać, żeby się nie ruszyło, co by mu laser nie spalił więcej niż trzeba. Po laserze zostaje w jamie ustnej  ok 5-6cm rana oparzeniowa, która boli iponoć pierwsza doba PO nie jest łatwa do zniesienia. Powiedziała, że nie ma żadnej różnicy między laserem a zabiegiem mechanicznym , ale że nie ma sensu do takiej kosmetyki usypiać dziecka. Żaden zabieg nie daje stuprocentowej pewności, że będzie idealnie. Po każdym zabiegu trzeba chodzić do logopedy. na koniec odradziła zupełnie podcinanie. Kazała poszukać obrego logopedy, który zdecyduje się ćwiczyć nie juz "zrobiony" język ,co jest łątwiejsze, a pomoże wyćwiczyć język z za krótkim wędzidełkiem.Stwierdziła też, że tai zabieg lepiej wykonać u ciut starszego dziecka, które powie, że boli brzuch, że się kręci w głowie albo że mu niedobrze.
Co do nas, to pewnie zaliczymy jeszcze ilku lekarzy i pewnie wyjdzie na to samo jak byśmy poczekali i poszli później raz. Ale  chcę wiedzieć i nie zaniebać tego więc chodzimy.

3 latka

Posiadanie  w domu przedszkolaka stało się faktem. Kubuś skończył 3 latka wczoraj. Nasuwa mi się od razu w pamięci moment jego narodzin i przypomnienie obchodów pierwszych  i drugich urodzinek. Pogoda była podobna, jak to w sierpniu - parówka.  Wczoraj zorganizowaliśmy urodzinki. W tej naszej ciasnocie nie było to łatwe, ale zależało mi na tym, żeby nas odwiedziła rodzinka, bo do dziecka łatwiej się zebrać wszystkim. No  i trzeba integrować obie rodziny w miarę, bo jak nie my to kto.  Wszystko odbyło się w niezłym tempie, przynajmniej dla mnie, bo kursowałam między kuchnią a pokojem, no i za szybko się  skończyło. Gdyby mieszkanie było większe, to by się goście mieli gdzie wylegiwać i relaksować. Obiad był raczej klasyczny, a tort wybraliśmy lodowy - na bezie z orzechami i malinkami.  Nam smakował :) Kubuś świeczkę "trójkę" z małą pomocą zdmuchnął, opluwając przy tym cały tort:) Dzieci, ogólnie czwórka, trochę się pobawiły, powazelinowały do Babć i Cioć, i się impreza zakończyła.Kubuś dostał głównie gadżety do swojego ukochanego Tomka, a mianowicie tory, pociąg i puzzle z Tomkiem, a do tego pieniądze, bluzeczki, dresy, puzzle, książkę z bajkami. Generalnie wydaje mi się, że to pierwsze Kubusiowe święto, gdzie dostał coś, co mu sprawiło niesamowitą radość. Do tej pory zabawki cieszyły najpierw nas, a on się uczył nimi bawić. Teraz wszystkie pociągi zrobiły  już po torach  więcej kilometrów niż nasz samochód
w tym roku:)
Bilans trzylatkowy zrobię w tygodniu, bo dziś ku rozpaczy byłam w pracy.Nie było w sumie tak źle, bo byłam służbowo na pikniku w Legionowie zorganizowanym przez Ministra Transportu. trochę popracowałam, trochę poleniuchowałam, poznałam parę nowych osób z mojego zakładu pracy, no i uścisnęłam rękę Ministra - chyba nie będę jej myła przez tydzień;) Taaaaki jest przystojny, no i modnie ubrany:)
Wróciłam do domu o 18, wyprzytulałam Kubusia, a teraz pędzę szkolić się w szachach. Kiepską graczką jestem, ale mężuś naszykował też piwko więc jakoś się zmuszę:)

I znowu o języku

Zaliczyliśmy kolejnego lekarza w sprawie Kubusiowego wędzidełka i w sumie dalej nie wiem co zrobić. Rozmawialiśmy dziś z chirurgiem. Stwierdził, ze język do podcięcia faktycznie się nadaje. Wyjaśnił, jak będzie wyglądała nasza wizyta w szpitalu itp. ale porównać mechanicznego do laserowego zabiegu nie potrafił, bo w szpitalu lasera nie mają. W piątek idziemy jeszcze do stomatologa, który operuje laserem. Może on coś podpowie. Wtedy udam się jeszcze już sama do naszej logopedki i podejmę ostateczną decyzję. Ewentualny zabieg w szpitalu zrobią nam w październiku, laser byłby dużo szybciej. Już się pogubiłam w tych wszytkich opiniach. Chciałabym jak najlepiej, bo dobrze "zrobiony" język ma Kubusiowi służyć całe życie, a co człowiek to opinia. Może robię szum z niczego? Sama nie wiem.
W domu przygotowania do Kubusia urodzin. Przygotowania, a raczej fakt, że jakoś nie mam werwy do ich szykowania. Ludzi się zjedzie nawet sporo, a ja dalej nie jestem pewna co o tortu. Zakupy do (na szczęście) wybranego już menu też nie zrobione. Dużo pomogą mi Mama i SIostra, ale sama też muszę zacząć działać. A tu ochoty brak i już.

Wycieczka i prawie kapitulacja

Do Centrum Nauki Kopernik próbuję się wybrać generalnie od momentu jak je otworzyli. Bez efektu niestety, bo zawsze jakoś nie po drodze. A to małe dziecko, a to za długie kolejki, a to czasu nie ma, a to za daleko. No i nie wiem kiedy w końcu nam się uda. A tu proszę, Kubuś wybiera się tam 9. sierpnia:) Okazuje się, że nasz żłobek a'la przedszkole organizuje dzieciom taki wypadzik. Bardzo się cieszę:)
I z innej beczki. Od około dwóch-trzech tygodni Kubuś śpi bez pieluchy w nocy. Nie jest tak wspaniale jakby się wydawało, bo minimum raz trzeba go było w nocy wysikać. Kupiłam podkłady, wysikuję go przed snem, wstajemy żeby go zaprowadzić na sedesik. Generalnie staramy się. Przez ostatnie trzy noce Kubuś zasikiwał siebie i łóżko niestety. Apogeum nadeszło, kiedy poprzedniej nocy dwa razy siusiał na sedes (poza tym przed snem) i dwa razy zasiusiał łóżko. My kompletnie niewyspani, bo przebiórki w nocy jednak trochę trwają. Wobec tego wczoraj wieczorem, jak zasnął, założyliśmy mu pieluchę. O 22 obudził się z rykiem  żeby mu ją zdjąć. Zdjęliśmy, bo co zrobić, jak inaczje spać nie chciał. Przyszedł do naszego łóżka. I co? Do rana się nie zesikał. I weź tu matko zrozum sswoje dziecko.

Szok w trampkach:)

Stwierdziłam, że juz czas zabrać się za kolejny etap podcięcia wędzidełka Kubusiowego. Pod koniec maja dostaliśmy skierowanie do chirurga w IMiD żeby ocenił sytuację co do plastyki tego wedzidełka. Laryngolożka zapewniła, że pośpiech niepotrzebny, więc spokojnie urlopowaliśmy, a potem ja przesiedziałam czerwiec w pracy.  Zadzwoniłam do poradni w IMiD wczoraj świadoma, że jakieś dwa miesiące poczekamy na wizytę. A tu surprise - wizyta 1. sierpnia:)

Gaduła:)

Ku mojej uciesze EURO się skończyło:)  Idzie mi średnio, ale próbuję zregenerować siły.  Do końca lipca ani jednego weekendowego dnia w pracy! Jupiiiiii:D
Kubuś zaskakuje mnie każdego dnia coraz to nowymi tekstami, słówkami. Wprawdzie dalej nie mówi wyraźnie, ale my rozumiemy co najmniej 80% jego wypowiedzi. POdczas godzinnej wycieczki samochodem potrafi tyle razy zagadywać mnie w stylu: Mamusiu? Zobacz...... Mamusiu? Patrz się......... Mamusiu.... Dasz mi coś dobrego?...........   że zastanawiam się jak to możliwe, że jeszcze daję radę rozmawiać z kimś innym niż On:) Gaduła z niego straszna, ciekawe po kim.... :D Żłobkowa Ciocia wychwala, że grzeczny, że pomaga, że nie sika po majtaskach, ogólnie wydoroślał mi Syn:) Oczywiście "doroślenie" wiąże się też z jego natręctwem:)  Wczoraj obchodziliśmy sobie z mężem rocznicę ślubu cywilnego.W planach było winko, kolacyjka,wieczór we dwójkę wspominki. No i w sumie było, tylko trochę później:) Opiłam się wina, później piwa, zjadłam ulubioną kolację (bo makaronową) i nagadałam się z mężem przy świecach. Oby więcej takich wieczorów:)