Podsumowanie roku

Poprzedni rok to okres ewolucji w rozwoju mojego  Małego Misia.

Rok temu  o tej porze dopiero co zaczął się przekręcać. A teraz? Zebrałam umiejętności, które już posiada bądź których nie posiada w listę:

 - pięknie chodzi, czasami podbiega,

- mówi na razie tylko pojedyncze słowa: mama, tata, baba, papa, jaja ( w tłumaczeniu jajko), odpowiada twierdząco na zadawane pytanie, nawet jeśli miał przeczenie na myśli, ale bez literki K

- naśladuje po swojemu zwierzątka, niektóre tylko my rozumiemy: pies, kot, koń, ryba, świnka, wąż, kurka, kaczuszka,

- wchodzi na stolik pod TV, niby fajnie, że sobie radzi, ale w ogóle nie słucha że nie wolno,

- jak wyżej, nie słucha zakazów, W OGÓLE,

- lubi „kochać” – przytulać maskotki,

- przy czytaniu książeczek nie wytrzymuje zbyt długo, ogólnie jest niecierpliwy i bardzo ruchliwy,

 - wchodzi na fotel stojący pod oknem, a stamtąd na parapet,

- wyciąga mi książki z regału,

- nie wie o co chodzi z nocnikiem, dopiero co go kupiliśmy, więc nie zwraca na niego uwagi,

- po przebraniu siada na brzegu przewijaka i z radością zsuwa się (a’la skok) w moje ramiona,

- układa wieżę z ok. 4 klocków, ale nie drewnianych ( wg mnie jest trudniej bo dziecko szybko rozwala rączką) tylko plastikowych z Fisher Price gdzie się nakłada je zahaczając jeden o drugi, wieża jest stabilniejsza,

- gasi i zapala światło,

- wie, że moja okrągła szczotka służy do czesania włosów, sam też próbuje,

- myje ręce w kibelku…  nie pozwalam oczywiście, ale czasami jest szybszy,

- z części ciała to zna brzuszek, siurka, oko  i nos, ciężko mi nauczyć go gdzie jest ucho,

- macha mi na pożegnanie papa jak wychodzę z domu,

- umie zrobić Cześć i przybić piątkę, ale nie na pokaz do innych…

Dziecko zmienia cały światopogląd

Czas leci nieubłaganie. Za oknami jesień, zaczyna zbliżać się zima, a najbardziej odczuwam to poprzez trzymanie rąk na rączkach od wózka. 

A co do mojego Malutkiego, to zaczyna pokazywać swoje żywioły.  Dzisiaj wszedł najpierw pod prysznic, bo go nie zamknęłam, potem wylądował w szafce, z której pozwalam mu wyciągać różne plastikowe rzeczy kuchenne. Ale gwóźdź programu oczywiście na końcu. Ciekawy świata nauczył się jakiś czas temu wchodzić na fotel rozkładany ( taki starego typu, , w miarę wysoki), ostatnio wycwanił się, że kiedy ja tam już siedzę, to wchodzi do kosza z zabawkami który stoi obok i wchodzi mi na kolana. Dziś za to wszedł na fotel, na podłokietnik, na oparcie i próbował dostać się na parapet. Nagle… ŁUP!.... SPADŁ.  O dziwo jakoś szczęśliwie, bo nawet nie płakał. Spadł pomiędzy fotel a grzejnik. Niestety, doświadczenie nic go nie nauczyło. Niewiele później spadł drugi raz, tym razem już trochę bardziej boleśnie. Ja  w tym czasie byłam w kuchni i nawet do głowy by mi nie przyszło, że moje dziecko zacznie już uprawiać akrobatykę. Zaczęłam się trochę bać o mojego Szkraba, bo teraz wchodzi wszędzie gdzie tylko zdoła zadrzeć nogę, a to nie wróży  nic dobrego sądząc po dzisiejszym dniu. 

Wczoraj na uczelni poznałam dziewczynę, która tak jak ja ma synka z sierpnie zeszłego roku, męża i studiuje na naszym wydziale. Fajnie było, bo w końcu obie mogłyśmy uzewnętrznić chęć porozmawiania z kimś spoza grona ścisłych znajomych o naszych dzieciach. Ludzi na uczelni to mało interesuje, generalnie każdy nastawiony na karierę i tematy pieluch nikogo nie pociągają. Zresztą nie dziwię się, kiedyś też  mnie to średnio interesowało, ale pojawił się Kubuś iż zmienił całe moje życie. Na lepsze.

Nie oddam!

Odkąd o 19.15 nasz brzdąc miał myte zęby, to do 20.50, choć zasnął dużo wcześniej, nie dał sobie wyjąć szczoteczki do zębów z rąk. Zabrał ją po myciu i nie zamierzał oddać. Każda próba odbioru kończyła się krzykiem. Słabo? :)

Krwawe popołudnie

Kiedy Kubuś zaczynał pełzać, siadać, myślałam sobie: ale niesamowity rozwój, jak łatwo się uczy. Ale tak naprawdę, dopiero jak zaczął chodzić, zobaczyłam, że każdy kolejny dzień od poprzedniego oddziela przepaść. Pierwszego dnia trzeba było „wypuścić” go z rąk bo nie umiał wystartować i po paru krokach gdzieś siadał, potem zaczął śmigać z prawą ręką podniesioną wysoko w górę jak wyznawcy Hitlera. Minęły dwa tygodnie odkąd chodzi a już biega po podwórku, no i nawet kucać się nauczył:) Zuch chłopak :)

Wczoraj byliśmy naszą trójeczką na długim spacerze po mieście, żeby wreszcie trafić na wycieczkę po lesie. Pogoda dopisała, humory też, że aż nie chciało się wracać do domu. Po drodze nie obyło się niestety bez katastrofy. Szedł sobie synek po chodniku, upadł, a po chwili zarył buźką w chodnik. Płacz był niesamowity, troszkę krwi, więc wyglądaliśmy na rodziców sadystów. Teraz Kubuś podrapany i wygląda jak komandos po przejściach. Jutro kolejne zajęcia na basenie. Ostatnio pływanie odbywało się w pływaczkach i nie spotkało się z entuzjazmem naszego  pływaka. Zobaczymy czy jutro będzie lepiej. A tymczasem malutki śpi, ja gotuję barszczyk i łapię chwilę oddechu w błogiej ciszy. Czy ktoś wie kiedy dziecko przestaje spać dwa razy w ciągu dnia? Wiem że to sprawa indywidualna ale chciałabym się tylko zorientować.

CHODZI!

Kubuś sam chodzi!!! Choć to tylko na razie tylko parę kroczków i bęc! to jesteśmy bardzo dumni z naszego Szkraba.  W domu byliśmy tylko we trójkę a napuszeni z radości chodziliśmy jakby ktoś oglądał nas i postępy Kubusia.

Wczoraj byliśmy u lekarza na szczepieniu i badaniu kontrolnym, nasz Muminek mieści się w średnich normach choć raczej w dolnych widełkach, waży 9,58kg i mierzy 76 cm wzrostu. Podczas szczepienia był bardzo dzielny, mimo że pod koniec zaczął płakać, to szybko się uspokoił. Na następną wizytę mamy się zapisać w okolicach lutego, na szczepienie kolejnym Pentaximem  - płatnym niestety kolejne 120 zł. Ech ta polska służba zdrowia… Jak ludzie zarabiający średnią krajową mają sobie pozwolić na spełnianie marzeń o dużej rodzinie?

Bąbelek będzie pływał

Dzisiaj dzień nowości – zapisaliśmy  się na zajęcia pływania dla niemowląt i dzisiaj byliśmy po raz pierwszy. Wczoraj  byłam w stresie, gdyż to ja zostałam wyznaczona jako osoba chodząca z Kubusiem na te zajęcia i obawiałam się, że go gdzieś wypuszczę albo podtopię. Poza tym, mam różne kompleksy i pokazanie się w czepku i stroju jednoczęściowym w tłumie ludzi nie było dla mnie takie hop siup. Na szczęście wszelkie stresy na marne, bo było SUPER!!! :):):) Kompleksy odeszły w niepamięć, bo teraz już wiem, że każdy zwraca uwagę tylko i wyłącznie uwagę na swoje dzieciątko. Mimo że byliśmy pierwszy raz, zapisaliśmy się do grupy, w której większość dzieci kontynuuje zabawę, ale pani Ania (prowadząca) bardzo chwaliła Kubusia ( chyba żeby podbudować moje i jego morale :) ) twierdząc że w grupie dla „nowych” dzieci wynudziłby się jak  mops, bo woda to chyba jego żywioł. Ładnie radził sobie z nowymi zadaniami, łącznie z leceniem z murku w moje ramiona a’la skok do wody :) Byłam z niego bardzo dumna.  Jak na pierwszy raz wyszłam z zajęć zachwycona i już polecam taki sposób spędzania czasu. A u nas dziś mały remoncik, głównie w łazience, ale syf w całym domu niestety. Ech…

A Kubuś kończy dziś równiutko 13 miesięcy.