Prawe oko śpi, lewe czuwa

Powszechnie wiadomo, że mieszkamy w kawalerce. Niedziela, godz. 20.30. Kuba śpi jak zabity,więc możemy po cichu rozmawiać, my oglądamy finał Masterchefa i pijemy winko. Otworzyłam Toffifee od męża i mówię: "Tu masz czekoladki". Wtedy podnosi się śpiący Kuba i mówi: "Pokas" (Pokaż) :)

Ogórek

Pasterz

Mój malutki Syneczek zostanie aktorem!

Dostał rolę pasterza w przedszkolnych Jasełkach.

Wzruszam się już teraz na samą myśl, że wstąpi publicznie i że taki duży, a co dopiero będzie na żywo. Zaryczę się chyba:)

- Kamera załatwiona - pożyczę, bo swojej nie mamy.

- Chusteczki higieniczne wpisane na listę zakupów.

- Szef wie,że w bliżej nieokreślonym terminie grudniowym wybywam na przedstawienie.


Pozostaje zorganizować strój Pasterza i nauczyć małego aktora jego roli:)


:) :) :)

U nas też zima:)

Dzisiejsza pogoda  zaskoczyła mnie tak samo jak chyba wszystkich. Ale jednocześnie zmobilizowała mnie bardzo skutecznie żeby zrobić porządek z letnimi butami i okryciami i przejrzeć  zimowe. Wyczyściłam letnie buty, uprałam płaszczyk i letnie kurtki. Na nadchodzącą (a może tą która już przyszła?) potrzebne nam są:
- Kubusiowi muszę dokupić rajstop lub kalesonek, do tego czapkę+szalik+jakieś cienkie rękawiczki.
- mi przydałby się komplet czapkowo-szalikowo-rękawiczkowy
- mężusiowi musimy kupić kurtałkę, no i znając życie czapkę do tego.

Kubuś pierwszy raz od jakiegoś czasu nie spał w dzień. O ile cały dzień trzymał się bardzo dzielnie, o tyle wieczorem był nie do wytrzymania. WYmuszanie wszystkiego to jego specjalność. Próba picia słodkiej herbatki bez jedzenia kolacji skończyła się niestety dla niego głośnymi spazmami i pójściem spać o głodzie. Bo jak już się uspokoił i zdecydował zjeść kanapkę z wędliną, to nie zdążył, bo zasnął przy czytaniu bajek. No i zaczęliśmy się zastanawiać jak rozpisać tablicę nagradzania, którą zakupiliśmy ponad rok temu. Jeszcze jej nie używaliśmy, ale muszę spróbować osiagnąć jakiś stopień posłuchu Kubusia, bo na razie to marnie nam to idzie. Myślę, żeby na początek określić tylko nagradzanie, czyli uśmiech za spełnienie czegoś z tablicy, ale obawiam się, że to wcale nie utemperuje jego zapędów do niesłuchania się nas.

Sama nie wiem

Nie wiem, czy te wymioty u Kubusia to faktycznie grypa żołądkowa. Na wymiotach się skończyło. Żadnej gorączki, żadnej biegunki. Z leków tylko Orsalit i rosołek dla uzupełnienia poziomu elektrolitów. W przedszkolu za to większość dzieci chorych. Jeżeli to faktycznie jelitówka, to życzę sobie żeby każda potencjalna tak wyglądała:)

Jelitówka?

Ostatnie dwa dni były jak jazda bez trzymanki. We wtorek, po udanych ciuchlandowych zakupach, pojechałam do pracy pomagać przy zabezpieczeniu meczu na Narodowym od strony kolejowej:) Mecz się nie odbył, więc byłam w domu wcześniej -tuż przed 1- szą w nocy:) Kubuś się obudził, pokochał mnie i poszedł spać dalej, niestety już na naszym łóżku. O 2.40 obudził mnie jego ryk ( to nie był płacz). Cały w wymiocinach. Uspokoiłam, żeby męża nie wybudzał skoro to ja mogłąm później wstać i poszłam po piżamkę na wymiankę. W chwili podnoszenia na ręce rzygnął drugi raz, tym razem na dywan. No to obudziłam męża, żeby chociaż się dywanem zajął. Po wszystkich przebieraniach, zmianach pościeli i wstawieniu prania, położyliśmy się spać. Jakaś 3.20 była. O 3.40 mężuś wstał, bo i tak nie mógł zasnąć a budzik miał na 4.10. Chwilę później Kuba zaczął wypytywać gdzie tata jest, a w czasie słowotoku rzygnął po raz trzeci. I znowu wymianka wszystkiego. Położyłam się spać przed 5. Wstaliśmy 8.15( ja w planach miałam pójście do pracy bo przecież mecz przełożyli). KUba jak nowo narodzony, nawet ladnie śniadanie zjadł, więc uznałam, że to z powodu zjedzenia czegoś nieodpowiedniego wymiotował. Zaprowadziłam go o 10 do przedszkola, wyjaśniłam, że jakbby co czekam na telefon, bo była akcja, a Pani Emilka: "już dwoje rodziców dzwoniło, że dzieci chore - wymioty, biegunka". No to wszystko jasne. Cieszyłam się, że chociaż biegunka się jeszcze nie pojawiła. Pojechałam o 13 do pracy. Mąż zadzwonił, żę w przedszkolu młody zwymiotował raz ( ale chyba tragedii nie było, skoro nie miał ubrań zmienianych). W domu było już normalnie, tyle, że mało jadł. Ja wróciłam o 22. Naszykowałam sobie rzeczy i znowu jestem w pracy. Na szczęście tylko do 11. Ale i tak nieprzytomna.